Godspeed (foto & video)

Apocalypse Now! Een intense geluidsstorm hield lelijk huis in Trix op 11&13 april 2026.

Naar goede gewoonte speelde Godspeed You Black Emperor een 10tal recentere composities met 2 drummers, 2 bassisten, vier gitaren en een viool, van subtiel melancholisch tot earsplitting sonic mayhem. Een meer dan kloeke sound en perfect gemixt: zowel de wonderlijke viool van Sophie Trudeau, de gitaarmotieven van Efrim Menuck en Mike Moya (founding fathers) als de ritmesectie klonken zeer uitgesproken en onderscheiden.

Een bijzonder saluut alweer voor Philippe Leonard die de filmprojecties deed. In een tijd waarin digitale perfectie de norm is visualiseren de live gemanipuleerde 16mm peliculeloops in dubbele projectie het Godspeed universum met korrelige stadsbeelden, de branden in LA, police brutality, eindeloos neerstortende vliegtuigen, bossen in de sneeuw, en veel rellen. Concept en boodschap waren meer dan duidelijk.

Telkens een kleine 2 uur muziek en elke show substantieel anders. Zo was in Trix de tweede helft van show #2 helemaal omgegooid naar ouder werk. Ook voor de filmselectie een hele opdracht. Die evolueren sowieso in de tijd (per concert en ook op langere termijn), maar ook afhankelijk van de gekozen nummers.

Post-rock is een experimenteel subgenre van rockmuziek dat traditionele songstructuren vermijdt en zich richt op sfeer, textuur en klanklandschappen in plaats van zang of riff-georiënteerde nummers. Het gebruikt rockinstrumenten (gitaren, bas, drums) vaak op onconventionele manieren, of voegt elektronica en strijkers toe om emotionele, vaak instrumentale composities te creëren.

Instrumentaal: stemmen worden, indien aanwezig, eerder als een klankeffect gebruikt dan voor traditionele zang.
Sfeer en Textuur: De nadruk ligt op het creëren van soundscapes en dynamiek, vaak met lange opbouw
Structuur: breekt met het standaard couplet-refrein-patroon van de reguliere rockmuziek.
Instrumentatie: Traditionele rockinstrumenten worden gecombineerd met, of vervangen door, orkestrale instrumenten zoals viool, cello of blaasinstrumenten.
De term werd in 1994 bedacht door muziekcriticus Simon Reynolds.
Mogwai, Godspeed You! Black Emperor, Sigur Rós, Explosions in the Sky en Tortoise.
Het genre isoleert clichés uit de rockmuziek, vergroot ze, rekt ze uit en accentueert ze. Zo kan het als een vorm van postmodernisme worden beschouwd: genres deconstrueren door ze uit te vergroten.

Over de films

De projectionist bedient 4 projectoren die worden geladen met 16mm en 35mm loops. Het betreft oorspronkelijke beelden en bestaande beelden afkomstig uit stocks. Ze worden geprojecteerd achter de groep op een scherm dat het hele podium beslaat. P1&2 links, P3&4 rechts.

Je hebt dus en opeenvolging in de tijd (lineaire montage in de loop), dubbeldruk overvloeier en montage door synchroniciteit links en rechts; die beelden associeer je ook. Dat is dus synchroon en diachroon tegelijk. En alles gebeurt live, in sync met de muziek.

Tenslotte manipuleert de operator het materiaal ook manueel: niet alleen de loops wisselen én selecteren uit een hele collectie films ter plaatse, maar ook door transparante objecten voor de lenzen te houden om het beeld te vervormen, kleurfilters, handen om af te dekken. Opmerkelijk is zeker dat in een tijd van digitale perfectie hier alles analoog en manueel wordt gerealiseerd met een verbluffend resultaat.

De films evolueren niet alleen per nummer, maar ook in de tijd. Het is niet omdat er met loops wordt gewerkt dat de beelden ‘altijd hetzelfde’ zijn. Er is telkens ander bronmateriaal, telkens andere bewerkingen, tot het laten smelten van de pellicule door de gloeiende lampen tijdens het event zelf – hoewel dit wellicht vooraf was opgenomen, het zou een beetje kostelijk worden uiteindelijk. De protectionist put uit een collectie filmdozen die een schat aan beeldmateriaal bevatten en alles nagenoeg in het duister!

De nummers beginnen doorgaans zacht en zwellen dan aan tot een geluidsstorm. De beelden ondersteunen dit in dynamiek, snelheid en afwisseling.

De visuele thema’s zijn: stedelijke architectuur, desolate landschappen, dode natuur, bossen in de sneeuw, schimmen van mensen in de mist, politiegeweld, de beurs, metaalindustrie en hoogovens, bosbranden in LA, vervuilde wateren, treinritten, kinderen, portretten, mensen in wanhoop, slachtoffers. Overwegend landschapsbeelden met een apocalyptische sfeer. Deze beelden sluiten perfect aan bij de muziek.

De techniek zoals hierboven beschreven zorgt ervoor dat je een voortdurende beeldenstroom krijgt zonder logische of chronologische opbouw, eerder een associatieve en intuïtieve impressie van thema’s waar je zelf een logica kan in vinden. Massale industrialisering leidt tot klimaatproblemen en de protesten die dit op de agenda zitten worden door de overheid met geweld neergeslagen.

Simultane filmprojecties zijn redelijk zeldzaam en live bewerking van pellicule en projectie zag je hoogstens wel eens bij Fluxus. In de muziekwereld is het vooral de Velvet Underground (Warhol) die ermee uitpakte in de 6ties. Voor het overige wagen slechts weinigen zich eraan.